Bezwaar of oppositie tegen een verleend octrooi is een formele juridische procedure waarbij een derde partij de geldigheid van een octrooi aanvecht. Bij Europese octrooien heet dit oppositie en verloopt het via het Europees Octrooibureau (EOB). Bij nationale octrooien maak je bezwaar door middel van oppositie (als die mogelijkheid er is) of door middel van een nietigheidsprocedure, afhankelijk van het land. Hieronder beantwoorden we de meest gestelde vragen over hoe deze procedures werken.
Wat is het verschil tussen bezwaar en oppositie bij een octrooi?
Oppositie is de term die wordt gebruikt bij Europese octrooien en verloopt via het Europees Octrooibureau. Bezwaar door middel van een nietigheidsprocedure is een begrip dat vaker terugkomt bij nationale procedures, zoals in Nederland via de rechter.
Het praktische verschil zit hem in de reikwijdte, de termijn, het forum en de kosten. Een oppositie bij het EOB kan het Europese octrooi in één keer voor alle aangewezen landen aantasten, maar moet binnen een bepaalde termijn worden ingediend. Een nationale nietigheidsprocedure kan op elk moment worden gestart, maar raakt alleen de bescherming in dat specifieke land. Alleen als het overkoepelende Unified Patent Court voor het betreffende octrooi niet onbevoegd is verklaard door de octrooihouder kan een nietigheidprocedure ook daar worden gestart, en geldt de uitspraak voor een groep Europese landen die bij die rechtbank zijn aangesloten. Procedures bij rechtbanken zijn in het algemeen (veel) duurder dan een oppositie.
Voor bedrijven die concurreren op Europese markten is de oppositieprocedure bij het EOB daardoor vaak de meest effectieve route om een breed beschermd octrooi aan te pakken.
Binnen welke termijn moet oppositie worden ingesteld?
Oppositie tegen een Europees octrooi moet worden ingesteld binnen negen maanden na de datum waarop de verlening van het octrooi is gepubliceerd. Na het verstrijken van deze termijn is oppositie via het EOB niet meer mogelijk.
Deze termijn is strikt en kent geen uitzonderingen. Het is dus belangrijk om octrooipublicaties in jouw technologiedomein actief te monitoren, zodat je tijdig kunt beoordelen of een verleend octrooi jouw marktpositie of vrijheid om te opereren bedreigt. Wacht je te lang, dan rest alleen nog de nationale nietigheidsroute, die doorgaans meer tijd en kosten met zich meebrengt.
Op welke gronden kan een octrooi worden aangevochten?
Een octrooi kan worden aangevochten op een beperkt aantal wettelijk vastgelegde gronden. De meest voorkomende gronden zijn gebrek aan nieuwheid, gebrek aan inventiviteit, onvoldoende openbaarmaking van de uitvinding, of uitbreiding van materie.
- Gebrek aan nieuwheid: de uitvinding was al bekend vóór de indieningsdatum, bijvoorbeeld door een eerder octrooi, een publicatie of een product dat al op de markt was.
- Gebrek aan inventiviteit: de uitvinding is weliswaar nieuw, maar voor een vakman op dat gebied voor de hand liggend op basis van de bestaande stand van de techniek.
- Onvoldoende openbaarmaking: het octrooi beschrijft de uitvinding niet volledig genoeg om door een vakman in de praktijk te kunnen worden gebracht.
- Uitbreiding van materie: het verleende octrooi claimt iets dat niet in de oorspronkelijke octrooiaanvraag was beschreven.
Wie een oppositie wil instellen, doet er goed aan vooraf een grondige analyse van de stand van de techniek uit te voeren. Hoe sterker het bewijs voor één of meer van deze gronden, hoe groter de kans op succes.
Hoe verloopt de oppositieprocedure bij het Europees Octrooibureau?
De oppositieprocedure bij het EOB begint met het indienen van een schriftelijk oppositieverzoek binnen de negenmaandentermijn. Vervolgens wisselen de opposant en de octrooihouder schriftelijke argumenten uit, waarna het EOB een beslissing neemt, al dan niet na een mondelinge behandeling.
De procedure verloopt globaal in de volgende stappen:
- Indiening van het oppositieverzoek: de opposant dient het verzoek in bij het EOB, inclusief de gronden en het ondersteunende bewijs.
- Kennisgeving aan de octrooihouder: het EOB stelt de octrooihouder op de hoogte, die vervolgens de gelegenheid krijgt te reageren.
- Schriftelijke fase: partijen wisselen argumenten en bewijsstukken uit via meerdere rondes van schriftelijke correspondentie.
- Mondelinge behandeling: als de schriftelijke fase geen duidelijke uitkomst oplevert, of als een van de partijen daarom vraagt, kan het EOB een zitting plannen waar beide partijen mondeling hun standpunt toelichten.
- Beslissing van de Oppositieafdeling: het EOB beslist of het octrooi in stand blijft, wordt gewijzigd of volledig wordt herroepen.
Tegen de beslissing van de Oppositieafdeling staat beroep open bij de Kamers van Beroep van het EOB. De totale doorlooptijd van een oppositieprocedure bedraagt gemiddeld twee tot vier jaar.
Wat gebeurt er met het octrooi tijdens de oppositieprocedure?
Tijdens de oppositieprocedure blijft het octrooi gewoon van kracht. De octrooihouder behoudt gedurende de gehele procedure zijn rechten en kan die in principe handhaven, ook als er oppositie is ingesteld.
Dit heeft praktische gevolgen voor beide partijen. Als opposant loop je het risico dat de octrooihouder je ondertussen aansprakelijk stelt voor inbreuk, ook al vecht je het octrooi aan. Omgekeerd kan de octrooihouder de uitkomst van de oppositie afwachten voordat hij actief handhavingsmaatregelen neemt, om te voorkomen dat een rechter later oordeelt dat het octrooi ongeldig was. In de praktijk leidt een lopende oppositieprocedure dan ook vaak tot een tijdelijke patstelling, waarbij beide partijen de uitkomst afwachten voordat ze verdere stappen zetten.
Wanneer is een nationale nietigheidsprocedure een beter alternatief?
Een nationale nietigheidsprocedure is het enige alternatief wanneer de negenmaandentermijn voor oppositie bij het EOB is verstreken, of wanneer het gaat om een nationaal octrooi dat niet via het EOB is verleend.
Er zijn nog andere situaties waarin de nationale route de voorkeur verdient:
- Je wilt de bescherming alleen in één specifiek land aanvechten, niet in heel Europa.
- Je hebt behoefte aan een snellere uitspraak in combinatie met een inbreukprocedure bij de nationale rechter.
- De nationale rechter biedt meer procedurele flexibiliteit of een gunstiger bewijsregime voor jouw situatie.
Een nationaal nietigheidsverzoek verloopt via de bevoegde rechter van het land. In Nederland behandelt de rechtbank Den Haag alle octrooigeschillen. De procedure is doorgaans duurder en complexer dan een EOB-oppositie.
Hoe wij je helpen bij bezwaar en oppositie
Een oppositie- of bezwaarprocedure vraagt om een scherpe strategie, gedegen kennis van de stand van de techniek en ervaring met de procedureregels van het EOB of de nationale rechter. Bij DOGIO helpen we je op elk punt in dit traject:
- We kunnen dit door middel van onze dienst “Innovation Monitor” relevante octrooiaanvragen identificeren.
- We analyseren het octrooi dat je wilt aanvechten en beoordelen de kansen op succes op basis van de beschikbare gronden.
- We voeren een grondig stand-van-de-techniekonderzoek uit om het sterkste bewijs te verzamelen.
- We stellen het oppositieverzoek op en begeleiden je door de schriftelijke en mondelinge fases van de procedure.
- We bewaken termijnen en zorgen dat je tijdig actie onderneemt, zodat je geen rechten verliest.
- We adviseren je ook wanneer een nationale nietigheidsroute strategisch een betere keuze is.
Wil je weten of een octrooi dat jouw bedrijf raakt aanvechtbaar is? Neem contact met ons op en we bespreken samen de mogelijkheden.